Zaman bir çağın kapısını kapatıp yenisini gölgeden doğururken,
onlar her daim eşiğin üzerinde durur, dünya ile unutulmuşluğun uçurumu arasında, varlıkları rüzgârın bile ad veremediği bir karanlıkta asılı kalırdı.
Zaman bir çağın kapısını kapatıp yenisini gölgeden doğururken,
onlar her daim eşiğin üzerinde durur, dünya ile unutulmuşluğun uçurumu arasında, varlıkları rüzgârın bile ad veremediği bir karanlıkta asılı kalırdı.
